وجود عيني . نتيجه رابط بين حق و أعيان أسماء الهيه‌اند كه بحسب أصول محصور در أسماء ظاهر و باطن و أول و آخر و محدود ، در حيطهء أمهات سبعهء اسمائيه ، و بحسب فروع و جزئيات غير متناهي و غير محصورند و مظاهر أسماء نيز غير متناهىاند . به همين لحاظ اضافه نمود مشيت إلهية را باسم حق از جهت أسماء حسنى و صفات عليا كه محصور و محدود به حدى نمىباشند . اسم در اينجا عبارتست از ذات حق متعين باسماء إلهية ، و تعيّنات جلاليه و جماليه و اضافه باسم حق ، أحق است از اضافه بهر اسمى ديگر و تحقق و حقيقت هر اسم و صفت متحقق باسم حق است چه آنكه هر اسمى عبارتست از حقيقت حق تعالى ، باعتبار تعين حقيقت در مرتبه‌اى از مراتب إلهية و كونيه . حقيقت حق باعتبار تجليات و تعينات ذاتية اراده نمود خويش را ( يا أعيان و حقايق منفرده و مفصلهء وجودي را ) در حقيقت كلى جامع جميع تعينات ذاتي و أسمائي و صفاتى و در مجلا و مظهر كلى جامع جميع مراتب و درجات روحانيه و مثاليه و شهاديه ، رؤيت نمايد ، اگر چه قبل از ظهور كون جامع خويش را بوجودي جمعى الهى جامع جميع حقايق أزلا و ابدا مشاهده مىنمايد و حقيقت وجود بحسب نفس حقيقت مشتمل است بر كليه أسماء و صفات جماليه و جلاليه و ليكن شهود أعيان در مظاهر غير جامع ، مشتمل بر كليه حقايق سريه و جهريه و دقايق ظاهره و باطنه نمىباشد . چه آنكه تجلى حق در مظاهر نوري جمالى مباين است با تجلى در مظاهر جلاليه و ظهور در مظاهر نوريه